- Bestemming: Petroleum Zuid
- Middels: Dolf 007
- Creativiteitsniveau: ***
- Toestel: Canon
Op een donderdag after work besloten we even kort een kijkje te gaan nemen op het PZ.
We kregen immers de informatie dat dit binnenkort zou worden platgegooid.
Uiteraard is deze regio al langer afgesloten.
Daags voor onze geplande uitstap erheen, meldde de Gazet Van Antwerpen dat de vastgoedbeheerder Vespa borden geplaatst had waarop expliciet vermeld stond dat de terreinen verboden te betreden waren.
But hey, what's life without taking risk..
We parkeerden den Dolf in de graskant, daar waar Nico dacht binnen te geraken.
We baanden ons een weg tussen struiken, bomen, paddestoelen, oude treinrails, omringd door hoog gras.
Nico stopte aan een hek waar een gat uit gesneden was, waar Nakita zelfs nog niet tussen zou geraken...
Gelukkig was dit de entree niet !
Bleek dat de toegang uitermate gunstig was en plots stonden we voor twee extra large vaten.
De komende 2,5 uur hoorde men niets dan het piepgeluidje van een Canon, dat wijst op een scherpgestelde foto...
Dit was ooit een speelgoedje van een kind...
Nico en zijn Canon tussen de leegstaande panden.
Een oliezwembad ?!
De lucht was er vreselijk, Nakita had moeite met ademhalen op deze plek.
De geur was zo doordringend en ziekmakend.
ALLES was besmeurd in olie. Het is onbegrijpelijk.
Bij aankomst: PZ.
Na alles grondig te hebben doorzocht, zetten we weer koers naar den Dolf. We vertrokken met een gevoel van onbegrip.
Langdradig en veelvuldig wordt er geklaagd over Jeeps, smog, CO, ... en dat het allemaal de schuld is van het volk. Dat we de wagen achterwege dienen te laten, dat we taksen dienen te betalen, ons steentje bij te dragen,...
Dit terwijl een terrein, 5 voetbalvelden groot er onverschillig en onaangeroed bij blijft liggen.
Een terrein vol schadelijke stoffen. Een terrein dat DRINGEND gesaneerd moet worden.
Na het kort nemen van enkele foto's aan het zogenaamde 'oliezwembad' merkten we plots op dat er niets van leven was. Geen mug, geen vlieg, geen vogel door de lucht,...niets.
Er stond enkel onkruid.
Duidt dit dat niet aan dat het er slecht aan toe gaat?
Nico's versie van de spookstad..
Wat ooit een muur was..
Prachtige graffiti.
Panorama'ke
take a Seat.
Toen we het terrein doorliepen, de plassen zorgvuldig vermijdend, hield Nico plots halt.
Ik dacht dat hij een junkie spotte en was op mijn hoede, maar hij wees simpelweg naar de grond.
De grond was erg aangetast. Het had bijna een radioactieve kleur en ironisch genoeg leek het net alsof het vol rozijnen zat.
Wat er ook van zij, we zijn er maar omheen gelopen...
In één van de achterste gebouwen stond proper een tafeltje met een stoel, met erover heen geslagen een jas, een potje, een vuurtje,... Alles was wees op een recent bezoek van een junk.
Het laatste gebouw intrigeerde Nakita sinds hun aankomst, maar Nico had daarmee minder goede ervaringen sinds zijn laatste bezoek aan de terreinen...
Toen Nakita het gebouw naderde, hoorde ze geluiden.
Nico stond meters achter haar toe te kijken.
Toen besloten we het maar te laten voor wat het is en gewoon naar huis te gaan...
Bende watjes dat we zijn :)
Met fotogenieke groeten,
Nico & Nakita.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten